مسیو فیدو دچار خشکی ذهن نویسندگی شده و به یک نمایشنامه جدید نیاز دارد، بنابراین از فرصت استفاده می‌کند تا همسایگان طبقه مرفه خود را در پاریس سال ۱۹۰۰ زیر نظر بگیرد. مسیو بونیفاس با همسر سخت‌گیر و سلطه‌جوی خود آنجلیک، و همچنین مسیو کوت با همسر زیبا اما نادیده گرفته‌شده‌اش مارسل در این همسایگی هستند. هانری کوت ناهنجاری‌های معماری (عمدتاً صداهای ارواح در لوله‌های فاضلاب) را ردیابی می‌کند و برنامه‌ای برای گذراندن یک شب در هتل پارادیزو می‌چیند؛ هتلی که از قضا به عنوان محل ملاقات عاشقانه مارسل و مسیو بونیفاس انتخاب شده است. یک زن، دو شوهر، یک برادرزاده و خدمتکار پرجنب‌وجوش بونیفاس، همگی در این هتل ساعتی جمع می‌شوند و به سرانجام رساندن این رابطه پنهانی، به ملایم‌ترین بیان، به شدت به هم می‌ریزد (که یورش پلیس هم بی‌تاثیر نیست). همه این‌ها زیر نظر فیدو اتفاق می‌افتد و نمایشنامه او به موفقیت بزرگی در فصل آینده تبدیل می‌شود.

«زنانی که کار می‌کنند» نظافتچی‌های اداره هستند. یکی از آن‌ها به اطلاعات محرمانه‌ای درباره سهام‌های پرسود دست پیدا می‌کند و آن‌ها ثروت زیادی به دست می‌آورند. سپس از این پول برای نجات محله قدیمی خود از چنگ یک سازنده و بسازبفروش بدجنس استفاده می‌کنند.